ولايت و لزوم ابلاغ امامت على عليه السّلام نازل مىشود و پس از عمل به آن و ابلاغ حكم مزبور فورا نتيجهء ابلاغ مزبور بيان مىشود ، كفّار پيش از اين مىگفتند كه پيامبر نسل ندارد و پس از او كسى بجايش نمىنشيند و كارش تمام مىشود ، زيرا جز دخترى ندارد ، ولى غافل از اين بودند كه امامت امّت نسل نمىشناسد ، مسئلهء لياقت است ممكن است فرزندى صالح نباشد و داماد و يا بيگانه‌اى صلاحيّت و لياقت داشته باشد نتيجهء ابلاغ حكم مزبور اين شد كه دماغ كفّار به خاك ماليده شده خلافت پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و سلم هم اعلام شد . بيان نتيجهء حكم مزبور به حدّى ضرورت دارد كه حتّى پيش از استثناء حكم تحريم مردار ( فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ . . . ) « 1 » ذكر مىشود و در نزول جمعى قرآن و حالت كتابى و ابديّت قرآن هم همان جا گنجانيده مىشود ، تا همين بى ارتباطى مردم را متوجّه به روز حادثه‌اى مهمّ بكند . روايات بسيارى از ائمّه عليهم السّلام رسيده است كه ارتباط اين آيات را به موضوع ولايت على عليه السّلام تصريح مىكند . به تفسيرهاى « برهان » و « نور الثّقلين » و « الميزان » و به كتاب پر ارج « الغدير » مراجعه كنيد . به هر حال نزول جمعى قرآن در اين مورد كاملا با نزول تدريجى تطبيق مىكند يعنى همانطور كه در نزول تدريجى قرآن طبق واقع حادثهء تاريخى ولايت كه طبق ضرورت شرايط در غدير خم اتّفاق افتاد وسط حكم تحريم مردار و خوك و غيره قرار داده شده و حتّى پيش از بيان استثناء

--> ( 1 ) . سورهء مائده ، آيهء 3 .